Terug van vakantie met workshop!

Picture 38Wij zijn terug uit incredible inmakend India waar we prachtig fietsten en onvermijdelijk inspiratie opdeden al was de doelstelling relaksatie. Maar ja, inspiratie is niet te vermijden he. Daarvan zullen bij binnenkort kond doen met wat watertandwaardige fotootjes. Maar Belangrijke Dingen Eerst! En dat is: wij gaan u weer leren inmaken en wecken bij onze vrienden van Foodelicious! Op 1 februari is het te doen, en omdat er al een wachtlijst was…Wacht even. Dat herhalen we nog een keer. Want we vallen zelf ook van onze inmaakkrukken. Er was dus al een WACHTLIJST. Een echte! Daarom is er echt serieus waar nog maar een beperkt aantal plekkies beschikbaar. No shit! Op het moment van schrijven benne dat 2 plekjes in de ochtendsessie en 6 plekjes in de middagsessie. Per sessie kunnen 8 mensen deelnemen, dus als wij u mogen raden: schrijf heel snel en rappig in. Dan zien wij u volgende week zaterdag! Inschrijven via info@foodelicious.nl .

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Een innig ingemaakt 2014!

2014

 

 

 

Wij zijn vanaf 20 januari 2014 weer open!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Kiloknaller!

Picture 31De oplossing voor Mensen met Hoge Piccalilly Nood is nabij! Want wij hebben ook een kerstkindje gebaard, bevrucht door GransJean, geboren in onze keuken, met trots afgeleverd bij Anne-Wies en bij Fritez-Haute friture: onze Piccalilly Ekstralarzje (XL dus) -> een hele kilo maar liefst. Dat zijn nog eens potten! We maakten ze op verzoek van Anne-Wies….en we werden instant verliefd.

GROOT!

INDRUKWEKKEND!

PRACHTIG!

Al tijdens het maken, kweelden we als kersverse ouders we over de nieuwe loot aan onze potjestak. Ter plaatse besloten we onverwijld zonder behoeftepeiling of marktonderzoek: zodra er weer kromme kommers, dwarse paprika’s, ronde bonen, oenige aubergines uit de kassen komen, gaan we de kilopot ook tot standaard verheffen! Een Grote Broer voor ons huidige schatje. Ach, wat een heerlijk pickle gezin hebben toch gecreëerd in twee jaar op potjespad!

En we gaan verder ende doorrrrr. Want met deze nieuwe loot aan de potjestak constateren wij dat we last hebben van heuse baringsdrift. Voorplantingsbehoefte. Vorm. Maat. Naam. Inhoud. Oplage. We gaan potjesland eens flink opschudden in 2014!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | 2 Comments

Pekel, pickle, potje!

Picture 1Uit de pekel, in de pan omgetoverd tot een pickle en dan heet het potje in. Dat deden we met maar liefst 22 mensen verspreid over 2 workshops bij Foodelicious. Op het menu: baconchutney, komkommerpickle, honingpeperwodka, bietjespickle en een appel-thee gelei. De keuken zat onder, de beamer weigerde dienst, mensen en spullen kleefden en plakten van azijn en groenten…het was geweldig! Wat is dat toch enorm gaaf om mensen van allerhande achtergronden, interesses en gedachten te ontmoeten. Hele verhalen komen er over de pannen en potjes heen: herinneringen aan een jeugd inmaken met oma. Een kelder vol met potjes waar je als kind met open mond naar keek. De grote zinken pannen op het gas. De dikke glazen potten. En wat wel met stip op een moet staan: de herinnering aan de ingemaakte slappe boontjes. Voor sommigen nog steeds genoeg om een ontboond leven te leiden, voor anderen de reden dat ze in luf with de boon zijn. Kijk en daar genieten wij nou ook van he. Verhalen ingemaakt in tijd met emotie, verteld over een dampende pan en een bedekseld potje. Daarrrrr willen we meer van! Dus dat doen we in het nieuwe jaar nog een keer en wel op zaterdag 1 februari 2014. Inschrijven bij het vertrouwde adres: info @ foodelicious.nl (ff de spaties weghalen uiteraard, die zetten we erin vanwege de vermaledijde spembots).

 

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Van diëten en mensen die voorbij komen

Picture 36

Onze dag was vanochtend met dit bord al goed! Want ooooohhhhhhh, kunnen wij ons hier veel bij voorstellen na een jaar markten. We hebben lol gehad. Enorm veel geleerd. Mooie Mensen ontmoet. Echt mooie mensen. Hartverwarmende momenten meegemaakt die we zullen koesteren en die nog blijven ontroeren ook nu we dit schrijven. Miskleunen gemaakt. En hoogtepunten beleefd. Maar dit bord, Dit Bord roep ook herinneringen op. Van de minder mooie soort. De Dieet Evangelisten.  “Dat mag ik niet eten, ik volg……………..dieet op het moment en dat bevalt me geweldig.” Op de puntjes kunt u naar keuze invullen:

Overigens: de linken zijn bedoeld om u te laten zien dat wij niet zomaar wat zwetsen en verzinnen ten bate van een blog. Het Is Echt. En vermoedelijk hebben we nog meer voorbij horen komen, maar dit zijn degenen die we onthouden hebben. Wat diepe indruk heeft gemaakt in “Ons Jaar op de Markten” zijn de emoties die met deze diëten – of beter: het volgen daarvan, gepaard gaan. Verdriet vaak met de lactosevrijen en de glutenvrijen en andere patiënten die zo ontzettend graag “normaal” zouden willen kunnen eten zonder op te hoeven letten. Die verhalen, verdorie, dat breekt je hart.

Onze klompen werden gebroken toen wij letterlijk vervloekt werden dat er SUIKER in onze potjes zit. (Dat dat slechts enkele procenten is, wat voor inmaken niets is, die speld krijg je er niet tussen.) In bed lagen wij met de Grote Industriële Zwendelaars vanwege diezelfde suiker. Zwaaiende vingers zagen wij voor ons omdat wij het bestonden om niet te raw fooden. Het zou zo goed voor ons zijn. Voor De Wereld. Eenieder aan De Oer en De Wereld zou een Betere Plaats zijn. U lacht en denkt: team Picnic overdrijft heerlijk ten bate van een smeuiig blog. Helaas. Neen. Harde waarheid schrijven wij hier. Waarbij ook nu de rust in de huize Picnic wat wederkeert, opvalt dat de meest overtuigden zich ook aan je kraam melden zonder je product een blik waardig te keuren: je krijgt meteen het dieet meegedeeld met de stelling dat jouw product daar vast niet in past. Wat in een aantal gevallen ook klopt en dat geven we graag toe. Maar komt u dan ook niet naar onze kraam! Want met de melding dat u onze spullen niet wenst, blieft of anderszins niet mag, kunnen wij hoegenaamd niets. Anders dan er kennis van nemen en verblijd doorgaan met de volgende die we wel gelukkig kunnen maken. En als u zich graag van uw dieetwens onlucht in onze oren, leidt ‘m dan graag in met een “Goedemorgen” of “Goedemiddag”.

Edoch, het is ons niet in de koude kleren gaan zitten, die haast gewelddadige overtuigingskracht waarmee een dieet werd verkondigd. Wij gunnen iedereen van harte het succes dat hij of zij met het dieet heeft. Echt. Heus. Wij hebben er geen oordeel over. Want we hebben er de ballen verstand van. Wij zijn innige inmakers en warmhartige weckers. Geen Grote Dieet Goeroes. En als je niet weet waar je het over hebt, kun je beter geen geluid maken, zo vinden wij. Bovendien: iedereen zijn eigen waarheid toch. Ergens eens niet iets van vinden, dat geeft zo aangenaam veel ruimte in je bestaan.

Hoe diep het geraakt heeft, werd ons pijnlijk duidelijk toen we het zo eens over de koffie vertelden aan vrienden. Waarop zij zei: “Ja, maar ik begrijp de diëters wel hoor, ik volg zelf al jaren het sea food dieet.” De verbazing over het zoveelste dieet na een jaar dieetgeweld voorbij zijnd, stapten wij praktisch over tafel. Met de handen in de lucht verweerde onze Engelstalige vriendin zich lachend: “But have you never noticed dears: whenever I see food I eat it!”

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ho ho hoooooooooooo! De kerstsjooooooooo

Je begint met inmaken omdat je lief zijn knie breekt….en dan sta je twee keer in een jaar in zo’n prachtig tijdschrift. Oh! WAUW! Het glanst. Het glimt. Het straaaaalt ons tegemoet vanuit de doos die wij openscheuren. Daar, DAARRRRRRR op pagina 46 staan we! Met recepten met het licht niet (uitsluitend) op onze geliefde groenten maar ook op onze evenzeer geliefde specerijen. En terwijl de wind om ons Haagse inmaakhuisje giert, de kruik ‘s nachts mee naar bed gaat en ecandymanr beduidend meer bladeren op de grond liggen dan aan de bomen zitten, herinneren wij ons hoe Femque van Femfotografie, hoofdredacteur Inge van der Helm en deze innige inmakers in de kortste shorts en meest mouwloze hemdjes rond sjouwden op een van de heetste dagen van het jaar. Met natuurlijk de YouTube Christmas Mix op de achtergrond. Om in de stemming te komen. En zo, zo zijn die prachtige sfeervolle foto’s geschoten. Die u nu in alle boekhandels kunt kopen. Natuurlijk leren we u graag inmaken! The candyman can, Pommies dream, pickle pret: komt dat maken, ruiken en zien op 23 november aanstaande bij Foodelicious of op 7 december. Inschrijven kan via info@foodelicious.nl Meer info: http://www.foodelicious.nl/nl/news/11/workshop-wecken

Gaan wij NU even onderuit met een lekker hapje en drankje om van dit prachtige tijdschrift te genieten. Want luister: wij staan er gekleurd op, maar er staat ZO VEEL MEER Lekkers en Leuks in. Het is gewoon verwarmend! Dus hier gaat het kacheltje uit en het tijdschriftje aan!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Allez-y au evaluation

opbouwen_31Het jaar is nog niet over, d’r zijn nog twee prachtige maanden te gaan in wonderbaarlijk 2013. Toch kunnen wij al 

constateren dat ons jaar “o

p de markten” over is. Voor u als consument: vrees niet, markten gaan zeker ook in de winter door en wij wensen onze collega’s daar veel sterkte, kracht, plezier en warmte. Voor ons wordt het echt te koud, de knietjes trekken dat niet meer en de bazen van die knietjes nog minder. Dus dan moet je grenzen stellen aan wat je gaat doen. Voor u, trouwe klanten en liefdevolle liefhebbers van onze producten, ook u behoeft niet te vrezen: onze potjes zijn regulier te krijgen bij  “onze” fantastische delicatessenzaken.

Een jaar markten. Eindeloos veel voor ons gevoel. Soms wel drie in een weekend. Met zijn twee. Oef. Dat doen we in ieder geval niet meer, het is een uitstekend recept om elkaar niet meer te zien. En dat is de bedoeling niet. Love rules! Voor de potjes, maar ook tussen ons. Voor een knuffel moet je mekaar toch zien. Dus dat is een eerste geleerde les. De tweede, derde, vierde en vijfde en verder: allez, dat gaan wij volgende week op een HEERLIJK WEEKEND PARIJS (oef, dat kwam er zo maar uit in hoofdletters, ons bent er aan toe!) eens doornemen. Avec un petit verre de vin (maar dan wel een flink aantal:-)), un baguette et en plus: des tres grande lunches et diners! Met 300 fouten in het Frans, maar dat mag de pret niet drukken: u begrijpt vast hoe een evaluatie picnic style eraan toe gaan. Luister: werken moet wel leuk wezen he!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Kippalillyvel!

Picture 40Giechelend staan ze voor ons: twee vriendinnen, de een bijna coach, de ander begint binnenkort aan haar opleiding. Eerst gaan ze lunchen, koffie-en, ontbijten, en andere dingen doen met hun stralend goede humeur. Daarna komen ze terug om de potjes te proeven. Na alle markten denken wij: “Dat zou reuze gezellig zijn, maar zien is geloven. We gaan het meemaken…” En we maken het mee!

Want met – indien mogelijk – nog verder aangegroeid goed humeur melden de dames zich later op de dag weer bij ons. Voor een proeverij die nog wel eens de favoriet van onze afgelopen markten zou kunnen zijn.

“Dit is onze piccalilly: de piccalilly circus.”

Een Ware Smaaksensatie: ZE KRIJGT KIPPENVEL! Ja, heus, wis, waarachtig, echt, waarlijk, onmiskenbaar! En wij tranen in de ogen! Want dat we vanaf pure noodzaak over arbeidstherapie voor een gebroken knie (dat is hoe onze piccalilly is begonnen) nu HIER staan en iemand KIPPENVEL bezorgen…dat is toch schitterend! En zo proeven we door. Althans: zij proeven met lust, hart en ziel, en wij smeren. Met lust, hart en ziel. De keuzestress over wie welke potten mee gaat nemen is tastbaar. We leven mee! En daar gaan ze: ieder met drie potjes waar ze he-le-maal verliefd op zijn.

En wij? Wij blijven een beetje verliefd op deze dames achter….

 

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ik ging naar Antwerpen en nam mee…

antwerpen_1Zoals we al eerder schreven: de weckketel dus! Daar gingen we, gewapend met iets van 500 potten in de achterbak van ons sjutniemobiel, een even grote hoeveelheid flesjes, stapels dille, koriander, specerijen, liters azijn, twee inductieplaten en dito pannen (DANK @foodelicious!), roerhouten en tonnen goed humeur op pad naar d’n Anvers. Geen idee wat we aan gingen treffen eigenlijk. Ja, de bevrijdingsfeesten, want daarvoor had de stad Antwerpen gebeld. Of we pickle workshops konden geven en “iets met de weckketel” om oude ambachten van rond de bevrijding te doen herleven. Workshops met gewoon wie langs kwam en zin had. Amai! Hoe bereid je dat voor? Hoe koop je in? Hoeveel mensen werden verwacht? En zouden die allemaal zin hebben? Een aantal telefoontjes en mailtjes met de Stad Antwerpen et voila: we hadden EEN PLAN. Het sjutniemobiel ging welhaast door de hoeven maar met een kruissnelheid van 90 km per uur bereikten we de Groenplaats. Met dank aan de vrijwilligers rap opgebouwd in de carrousel waar we middag en avond door zouden brengen. Note to us: met vijf paar handen laadt je een auto onmogelijk veel sneller uit dan dat je ‘m met twee paar handen in laad.

antwerpen_3Met dank aan Martine en Patricia, maar ook Jos, Annemie, Debbie en nog veel meer enthousiaste hulpvaardige handen stonden we rap op slagorde en tja…dan maar beginnen met snijden. Van appels om appelsap te maken. Want onze weckketel kunnen we zo omtoveren in een steamboat willy en dat weckt als snel de belangstelling. Zou het hier ook werken?

Menssssss……tsssssss…..de mens lijdt toch echt het meest onder het lijden dat hij (zij) vreest! Draaiend en piekerend lagen we de nacht voor het evenement wakker: zouden er mensen komen? Zouden we het pickelen tot leven kunnen brengen? Zouden mensen mee willen doen? En de materialen…zouden we er doorheen komen? Zouden we genoeg hebben? Teveel? Te weinig? Oef oef oef. We konden zorgen per strekkende meter bedenken. Wat een onzin deden wij onszelf aan. Binnen no time stonden massa’s Antwerpenaren de pickle handschoentjes aan te trekken en de koude komkommerpickle te maken. Met hun keurige kleding aan, maar zonder mankeren hoor: ach, dan gaat het gewoon in de was! Handen wrongen reeds gepekelde komkommers uit, andere handen doken in de koriander, de peperkorrels, trokken dille aan inmaakbare stukjes, tilden jerrycans met azijn op om kleine beetjes in de weckpotjes te doen….Het was niet bij te benen! De appelsap kon maar nauwelijks gestoomd worden of tientallen flesjes vonden al gretig aftrek. Honingtomaten werden ingeweckt. Mensen stapten het podium op en er met eigens gemaakt pickle potje weer af. Met een onbetaalbare glimlach op het gezicht. Plaatsvervangende blijdschap nam bij ons enorme vormen aan!

antwerpen_4Om 22.00 was het allemaal over. De potten waren op, de ingrediënten waren op, de vrijwilligers waren op, wij waren op. Zo op dat het ons gelukt is om een hele week vertraging op te lopen met het post van dit verslagje. Shame on us! Want we zouden de recepten en ervaringen snnnneeeelllll posten ook om iedereen te bedanken. Bij dezen alsnog: Innige, Intense, Grote Dank! Aan allen die dit fenomenale inmaakgebeuren mogelijk maakten!!! Wij hadden het nooit voor mogelijk gehouden dat we honnnderdennnn potten en flessen zouden vullen op een dag. En we hadden al niet durven dromen van het enthousiasme waarmee u de pickle begroette. Wauwwauwwauw!!!

Met enige vertraging dan alsnog De Receptuur!:

Koude komkommerpickle

(recept voor ongeveer 1 kilo, ipv de 25 kg die wij pekelden voor Antwerpen:-))

U neemt in ieder geval:  125 gram zout, 500 gram komkommer, 750 ml azijn en 3 a 4 takjes verse dille

Naar smaak neemt u: wat gedroogde chili’s (van die piri piri), 3 a 4 gepelde sjalotjes in stukje gesneden (als u deze erin wilt, pekelt u ze mee met de komkommers!), wat kruidnagelen, wat korianderzaad, dille zaad, een laurierblad en wat peperkorrels.

U maakt de komkommers schoon: snij de toppen eraf en was ze. Snij ze in stukken zodat ze in uw weckpotje passen. Leg de gesneden stukken dakpansgewijs in een plastic bak die goed tegen zout kan. Bedek iedere laag komkommer met een dun laagje zoutje. Om en om totdat zout en komkommers op zijn. U dekt het af en laat het 24 uur staan.

Na 24 uur spoelt u de komkommers uit om het zout te verwijderen en u doet de uitgespoelde komkommers laagje voor laagje in het weckpotje. Op ieder laagje legt u wat specerijen naar keuze, waarbij u met de dille ruimhartig mag zijn. U vult het potje tot ongeveer een centimeter onder de rand. Als u eraan kunt komen, legt u een vers laurierblad op de komkommers, dat houdt de komkommers knapperig. Daarna vult u de potjes af met azijn totdat de komkommers geheel onder staan.

Laat de potjes ongeveer 3 tot 4 weken in het donker staan (liever niet in de koelkast, want dan trekken de smaken minder goed door) om de smaken op elkaar in te laten trekken. En klaar is Kees!

 

 

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ik ga naar Antwerpen en neem mee….

Picture 31De weckketel natuurlijk! En een stuk of 500 potjes en flesjes. Een stapel appels. Komkommers. Honingtomaatjes. Want daar gaan we op de Antwerpse Bevrijdingsfeesten de oude techniek van het pickelen demonstreren.  Maar ook appelsap stomen en in de weckketel tomatensaus houdbaar maken. Oude technieken die rond de oorlog ook werden gebruikt. Met, voor, door, bij en tussen de Antwerpenaren. Zoals het op de site staat van de feesten: In de workshop ‘tenminste houdbaar tot’ leert u pickles en andere etenswaren maken en bewaren volgens de toen gangbare methodes. Een deel van de oogst mag u mee naar huis nemen. Yeehaw!

YEEHAW it is! Vers Anvers aanstaande zaterdag!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment