Picnic on tour – part 1: Sri Lanka!

Screen Shot 2016-04-01 at 12.32.14Our jars of pickles have recently taken to travelling. Like their makers:-) The picture you see was sent to us by the lovely staff of the equally lovely hotel Olympus Plaza in Haputale in Sri Lanka. We arrived there after an absolutely gorgeous ride through the highlands with tea plantations. We arrived slightly cold and dishevelled, and were met with warm hospitality, warm showers, a lovely bed, wonderful meals and a great conversation with the knowledgable chef and staff. Which of course seeing our mutual interest revolved in large part around spices, growing spices, working with spices and recognising spice quality. We wholeheartedly promised to send some of our jars over. And much to our delight they arrived and the Director made the effort to notify us with a kind e-mail. We cannot wait to hear the Sri Lankan feedback on our pickles and we so delight in this international contact because of the jars!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Picnic op tv!

Screen Shot 2016-03-21 at 16.21.11“Met Fleur van KRO-NCRV Binnenstebuiten!,” klinkt het opgewekt net voor kerst 2015 aan mijn telefoon. Een goede twee minuten in het gesprek realiseer ik mij dat ik niet goed heb geluisterd. Ik zag een 020 nummer, vermoedde een andere klant, nam met een half oor op…en realiseer mij nu dat ik al heel veel heb gemist. Schande! Gelukkig kan ze er hartelijk om lachen en begint ze rustig opnieuw. Ze is van Binnenstebuiten (waar wij op dat moment nog nooit van gehoord hebben: met zijn tweetjes drie banen doen, doet iets met je vrije tijd en met je sociale leven), is op zoek naar de Haagse piccalillymakers (inderdaad dat zijn wij) en stelt eigenlijk kort en goed voor dat ze met Alain Caron opnames bij ons komen maken voor Binnenstebuiten. Ehm. Juist. Alain Caron. Ok.

Maar we weten niet of we wel willen. Na een meer dan groot jaar zijn we moe, aan het afronden en bovenal met veel zin aan het uitkijken naar onze fietsvakantie in Sri Lanka. Tegelijkertijd: hoe vaak krijg je nu deze kans? Het is ook wel avontuur! We hebben het nog nooit meegemaakt. Fleur komt praten en binnen 5 seconden zijn we overstag: zoveel enthousiasme, zoveel plezier en een programma met zoveel liefde gemaakt. Dat moeten we gewoon doen. Geen cynische afzeiktv, maar gewoon: warm, leuk, optimistisch, vrolijk.

De opnamedag komt. De ploeg komt. Caron komt. We praten en koken. Rijden met onze 2cv naar de Haagse Markt. Vinden het leuk om ook onze uienvrouwtje Esther in de spotlights te zetten. En aan het eind van de dag eten we het heerlijke recept dat Alain maakt met onze piccalilly circus. Ja, wij zien nu in de uitzending onze moeie koppen. Maar iedereen die het gezien heeft, ziet dat niet, zeggen ze overtuigend. Ze zien ons plezier, onze liefde voor ons product en de lol die we maken over het gasfornuis. En dat, dat is het allerbelangrijkste.

Nog niet gezien? Ga dan snel kijken!! En vooral: maaaakkkkk dat heerlijke recept met heilbot.

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Piccalilly rules!

photo 4

 

photo 1

Hiernaast ziet u What Is Happening Now. Saus in de pan. Groentjes uitgewrongen. Oftewel: piccalilly circus in the making. Handjes zitten in de pan, want de herfst is daar. En dat betekent: piccalilly tijd! Dat merken wij, de druk op de pannen is hoog en kilopotten en regulieren maten vliegen de deur uit. Met Rotterdam als grootverbruiker. Wij zijn zelf inmiddels diep gezonken: bij het stampotje dat wij gisteren aten, hadden we niet eens meer een potje voor onszelf. Nul. Nada. Noppes! Maar gelukkig stond er wel nieuw in de pekel, dus inkoken maar en dan kunnen we zelf ook nog even lekker smullen!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Daar in Dronten…

Screen Shot 2015-04-09 at 13.14.01Ok. Eerlijk zeggen. Hoe vaak denkt u nu aan Dronten in combinatie met lekker eten? Nou?

Wij hadden die combinatie in ieder geval niet scherp op netvlies. Daar is met een vaartje verandering in gekomen. Dat is de schuld van Harm-Jan en zijn team van Thuis Lunch & Living in Dronten. Hij had ons gevonden via Foodelicious en zo belandde hij aan onze telefoon. En wij in Dronten. We hadden geen idee wat we moesten verwachten. Prachtige zaak en gepassioneerd man. Wat helemaal gaaf is: hij kookt ook met onze producten! Dus u die zegt “lekker, maar ik weet niet wat ik ermee moet maken…” reis per onmiddellijk, direct en onverwijld en dan nog hoegenaamd snel ook af naar Dronten. Even De Rede 45 en Dronten in de Tom kloppen en gaannnnn. Want de potten vliegen daar de deur uit, en bij ons van de weeromstuit ook. Wie had dat nou gedacht. Harm-Jan kookt er de lekkerste dingen mee. Binnenkort willen wij toch de Brouwmarkt weer een bezoekje brengen voor een droogoven – du moment dat we over het financiële klapje van een nieuwe wasmachine heen zijn:-( – en dan gaan wij meteen heerlijk happen in Dronten bij Harm-Jan. Zien wij u daar?

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Stilte & storm

Screen Shot 2015-01-28 at 11.11.55Oooops…14 augustus de datum van ons laatste blog. Dat is toch echt even terug. Terwijl “blog” toch ergens verband houdt met “actueel”. Net niet gelukt. Waren wij omgevallen? Nee hoor, verre van! We hebben staaaaaaaapels piccalilly geproduceerd en verkocht en dat zette ons weer eens aan het denken.

Denken + productie = stilte op blog.

Waarover dachten wij?

Over het succes van de piccalilly. Hoe dat zich verhoudt tot onze andere producten. Waarom juist die piccalilly zo populair is. Wat dat met onze bedrijfsvoering doet. Wat dat voor onze andere producten betekent.

Tuurlijk, na al die jaren en toffe reacties durven we het wel aan: in de wereld van de piccalilly maken wij in Nederland een van de lekkerste van de bubs. Dat helpt de verkoop vooruit. Maar dat is het niet alleen, leren wij zo zoetjes aan. Het is ook een product dat u kent. Waarvan u weet hoe u het eet. Waarbij u het eet. Dat maakt het voor eenieder een makkelijk(er) product. Want geloof ons: onze andere producten zijn ook verdomd lekker hoor!

Voordat we nu de platte verkooppraat in gaan, terug naar Het Punt. Piccalilly Is Bekend. Zie daar: stap 1 in ons denkproces.

Stap 2: Picnic staat bekend om producten die hoog op smaak zijn. Die we maken van onvolmaakte groenten.

Stap 3: we willen doorrrrrrrrr. Klein blijven, exclusief en van topkwaliteit. Onze bestaande klanten blijven bedienen en verrassen, bedachten we. Maar ook: internationaal. Jawel! Heus en waarachtig! We willen Er Op Uit. Dat heeft consequenties.

Toen stap 4. Potverdikkie die deed pijn. Want wie vooruit wil, moet durven kiezen. Durven ook iets achter te laten. We keken kritisch naar onze productielijn. Past wat we nu hebben, wat organisch is ontstaan, past dat nu maximaal bij wat wij willen en waar vraag naar is? Vreest u niet, onze oren naar De Markt laten hangen zullen we nooit volledig doen. Daar zijn we te eigenwijs en te eigenzinnig voor. Niks niet geleuter met marktonderzoek, Picnic is Picnic en maakt eerst en vooral wat Picnic lekker vindt. Wat we wel perse willen in onze eigenwijzigheid, is onderscheidend zijn. U moet meteen denken: Picnic! Goed lang verhaal kort: assortiment tegen ons eigen licht gehouden en we hebben geschrapt. McGreens Dreams, Ooops Onion en Route du Soleil zijn niet meer. Te weinig onderscheidend, te weinig Picnic.

Stap 5: R&D. Want er is ruimte voor nieuw. Deze stap zijn we nu aan het zetten. Neuzen in specerijen. Hoofden in boeken. Handen in pannen. Mislukkingen ehm…in de groenbak. Die draait overuren. Iedere keer wordt het echter een stukje beter. Wat we aan het maken zijn? We houden u nog even in spanning. Het wordt een serietje. En het komt in mei. Dan leggen alle vogels een ei en daar gaan wij dit jaar aan meedoen. Tot die tijd houden wij u zoveel mogelijk op de hoogte, en geloof ons: waar het stil bleef in New York, gaat u het merken als wij de storm van de nieuwe producten ontketenen!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Picnic wordt verdacht!

Screen Shot 2014-08-01 at 10.15.40Ja, u leest het goed. Picnic in the Park wordt verdacht. Of het ernstig is? Neuh. Wel een beetje hilarisch. En ook een tikje pijnlijk. Het wordt dus ook een on-picnics scherp blogje. Wij worden er namelijk van verdacht dat wij een reus van een marketingbudget hebben. Een marketingbudget waar een middelgroot MKB bedrijf stilletjes van zou worden. Waar de directie over zou moeten vergaderen met de Raad van Bestuur zou het uitgegeven gaan worden.

Laat ons het uitleggen.

Wij hebben voor de grap alle aanvragen en aanvraagjes voor potjes Piccalilly Circus (dat is de populairste) eens bij elkaar opgeteld. Dan bedoelen we niet de aanvragen van onze geliefde verkoopadresjes. Want die heten namelijk bestellingen. Nee, wij bedoelen aanvragen voor producten voor sponsoring, voor in pakketjes, doosjes, tasjes en aanvragen om op beurzen te staan met proeverijen. De aanvragen variëren van “het lijkt ons goed voor uw business als u ons 150 potjes levert” tot wat gesoigneerdere verzoeken voor oplagen boven de 1000. Dat is dan marketing voor ons. Vergroting van de naamsbekendheid. Merkpresence. Onder de aandacht brengen bij Grote Partijen en Echte Tijdschriften. Nou kan ik niet reuzengoed tellen, maar mijn ingenieursechtgenoot wel, en de aanvragen bij elkaar opgeteld zijn het equivalent van – houd u vast, zet u schrap: rond de €17.000,- En dat is dus het eerste half jaar van 2014.

Hilarisch.

Zeker als je bedenkt dat wij allebei een gewone Grote Baan hebben naast Picnic in the Park. Dat het vreselijk hard werken is om alles te combineren en rond te breien. Dat wij overal communiceren dat we klein zijn. Specifiek. Bijzonder. Onze eigen smaak volgen. Daar ook geen concessies aan doen. Kleine oplagen maken. Niet Overal Willen Staan.

De “aanbiedingen” (want zo heet dat dan wat je krijgt in je mailbox of aan je telefoon) gaan nog steeds uit van “Massa is kassa en kassa is wat ze willen.” Ze zijn wij dan he. Correctie. Tuurlijk moet de schoorsteen roken. Dat doet die van onze Echte Banen. Met Picnic willen wij een Empire of our Own Passion bouwen om het eens op zn goed Nederlands te zeggen. In massa produceren is onvermijdelijk inboeten op kwaliteit. Daar beginnen we niet aan. Daar passen we voor. Dat doen we niet. Klein, fijn, hoogwaardig, exclusief en superieur in smaak. Daar gaan we voor.

Voor onze Empire of our Own Passion betalen we in vrije tijd, geld, en doen we fantastische relaties op met mensen als Jaime en Herman van Foodelicious die zonder aarzelen met een grote winkel voor kleine oplagen en authentieke leveranciers gaan van hoge kwaliteit. Voor de Jochems van Gransjean die een Groot Merk als GransJean ook wil vullen met kleinschalige hoogwaardige producten. Voor de Maykes van Deliverte die met hart en ziel zeggen: ik verkoop uitsluitend wat ik zelf lekker vindt! Voor de Krachtige Ambachters in Rockanje die passievol hun toko tot een enorm succes aan het maken zijn gebaseerd op lokaligheid en kleinschaligheid. Met de Rubens van Fritez die van voren af en toe niet meer weet hoe hij van achter leeft omdat zijn frieten zo’n succes zijn en hij daar alleen de beste piccalilly op wil hebben. Maken we een keer een of twee extra grote potten, dan neemt hij die zonder aarzelen en met een grote glimlach af. AuBainMarie die ons een fantastisch kerstpakket gunt. Eetschrijver die energie geeft met zijn passie voor eten en zijn kennis van inmaak historie. En zo kunnen we nog wel even door gaan. Allemaal kleine ondernemers, die keihard werken samen met andere kleine ondernemers, waarbij ieder een fair share krijgt en doet. En maakt u zich geen zorgen: onze telers zijn ook blij met ons, u mag dat zelf checken.

Tuurlijk het is allemaal een keuze, de gekkigheid die we combineren. Het leven is een keuze, om er eens een gemeenplaats in te gooien. Maar mogen wij u die ons benaderd voor gratis spulletjes eens een Gekke Gedachte meegeven: als u centjes wilt verdienen met uw idee waar wij worden gevraagd gratis mee te doen, is het dan een idee dat u meeneemt dat wij aan onze inspanning ook centjes willen verdienen? Dat u langs die lijnen uw businessmodel ontwikkelt en daarmee de kleine producent een hart onder de riem steekt in plaats van een spreekwoordelijk bruin hoopje in de zak van de kleine producent doet?

Beste consument, weet dus ook dat mocht u ergens ooit een doosje, pakketje, tasje of anders zien met een potje van ons: dan is dat absoluut fair trade. Wij wensen u veel keuzewijsheid.

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Picnic op ahum: TV!

Screen Shot 2014-05-13 at 17.52.27 Screen Shot 2014-05-13 at 17.54.17Een Grote Dame van het ondernemerschap in foto op ons blog. Olcay Gulsen. Percies! Nou hing die niet zelf bij ons aan de telefoon, zo Belangrijk is ons dan ook weer niet, maar Natwerk – het bedrijf van mijnheer Frank de Ruwe – de mijnheer naast de dame-in-oranje – belde ons een aantal weken geleden. En als je dan in een zin iets hoort over BNN, een televisieprogramma, Olcay Gulsen en jouw potjes…geloof ons, dan ben je Heel Errug Blij dat de andere kant van de telefoon nog even alles herhaalt zodat je hersens voorbij de initiële schrik en verbazing kunnen gaan denken. Het resultaat? Wat wij begrijpen een volkomen gerevampte zaak in Haarlem (Broodje van Toen ) in Haarlem. Dus kijken a.s. donderdag om 22.21 uur dan zijn onze potjes in beeld! En al is het een split second: het is wel ONZE split second voor ONZE potjes! Hatsikideeeee! Dus:
http://programma.bnn.nl/61/werk-aan-de-winkel/home dat is waar u naar gaat kijken. Deze donderdagavond. Om 22.21 uur. Op Nederland 1. DUS:

ANKOMENDE UITZENDING: WERK AAN DE WINKEL 15-05-2014 OM 22:21 UUR
In de vijfde aflevering van Werk aan de Winkel neemt superondernemer Olcay Gulsen samen met Frank de Ruwe en zijn creatieve team Natwerk de broodjeszaak ‘Koffiehuis de Oudegracht’ in Haarlem onder handen. Lukt het de ondernemers om de winkel weer bovenop te helpen?

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Weckers voor weckers voor Kiritbati!

Screen Shot 2014-04-29 at 11.29.24Kijk, zo zien meer dan 100 weckpotten er uit. Echte. Originele. Sommige meer dan 80 jaar oud. En dat alles door de toevallige samenloop van omstandigheden: onze lieve vrienden Eddy en Micheline hebben hun Bed & Breakfast Landgoed de Kastanjeboom in Schoren gesloten en waren warmhartige weckers die in de beste fruitjaren van hun boomgaard meer dan 400 potten weckten. Dat is een ongehoord aantal! Maar nu verkochten ze hun weckpotten voorraad. Een deel is bij ons beland, maar 400 potten, amai: dat is te veel voor ons huisje. Tijdens de reguliere vrijdagochtend 7.15 uur Haagse markt koffie gaf onvolprezen vriendin Friedel Grant aan dat ze van haar bekende hotsauce (en die is Echt Heel Heet) meerdere potten wil gaan maken om een tehuis voor gehandicapte kinderen in Kiribati te steunen. Daarvoor duikt ze al ieder jaar in februari in de Noordzee, maar er komt dus nog meer! En dat sponsoren wij natuurlijk dolgraag met een Grote Voorraad Weckpotten. Weckers voor Warmhartige Weckers voor Goede Doelen dus. Houdt u deze site vooral in de gaten, want zodra de eerste potten over de toonbank gaan van deze Inmaakactie voor Het Goede Doel laten we u dat onmiddellijk weten! En verwachten wij natuurlijk dat u in groten getale potties afneemt van de hot sauce!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Witte rook uit de Picnic schoorsteen!

Screen Shot 2014-03-04 at 09.29.19Witte rook uit de Picnic schoorsteen: Holy Smoke is geboren! De eerste echte Picnic in the Park special!

Van idee (“Een reeks specials, dat zou een goed idee zijn!”) naar realisatie…alsof we het noooooooooit eerder hadden gedaan, zo hebben wij dit pad bewandeld. In doodse communicatiestilte, constateerden wij net toen we onze laatste blogpost over Groeneveld zagen. Foei a nous!

Dus even een razende rondgang door de afgelopen maand om u te verlichten over ons pad. Een Picnic special is een bijzonder inmaakproduct dat we in principe eenmalig maken, in kleine oplage. Een product dat in principe niet standaard in het assortiment komt. Waar natuurlijk wel de bekende kromme groenten in zitten.

Dan moet daar een etiket op. We hebben een huisstijl. Wij terug naar de onvolprezen Studio Bassa. En die stellen dan meteen van die nozele vragen he. Moet het strak in de reeks passen? Of een duidelijk broertje of zusje zijn van? Of mag het ook wat verder weg zijn, dat je denkt als klant: neefje of nichtje van die potjes? Of wil je helemaal een nieuwe stijl waarin je bijvoorbeeld alleen nog de vlinders terug ziet? Welke kleuren gaan we doen? Oplagen versus drukkosten moesten worden uitgezocht. Enzovoorts. Hele nozele vragen waar je dan toch wel een antwoord op moet verzinnen.

En dan nog de inhoud van het potje. Daar wilden we ook nog wat aan klussen en sleutelen.

Dan moest het bij elkaar komen…Maar voilà: het is er! Op speciaal verzoek van Foodelicious Herman Specker is de eerste serie Holy Smoke geboren. Een must bij iedere andijviestamppot, bij bloemkool, door de boerenkool, op een toastje met een zacht kaasje, maar denkt u ook eens wat wilder: crème fraiche op een toastje met eens stukje zal en daaarrrrrrrroverheeeeeen een beetje van de baconchutney. Hell yes!

Dus: rappig rennen naar Foodelicious of naar hun websjop en verover zo’n potje want er zijn er maar een paar!

 

 

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Kasteelpotten en inmaakmemories

“Kun jij eventueel zondag?” Eetschrijver op de voicemail. Da’s altijd een voorbode van Leuke Dingen Doen. Onderweg dus kannie opnemen. Een kleine sms correspondentie volgt. In de 2cv hophop naar huis. Of wij zondag 26 januari een impromtu-inwandel-inleiding-demo op Kasteel Groeneveld in Baarn kunnen geven. Natuuuuuurrrrrrrrlijk kunnen wij dat. En willen wij dat. Potteurs op niveau is ons immers! En daar past kasteligheid bij. Ahum ahum.

groeneveldZiet u dat hiernaast. Daar stonden wij dus in de oude keuken. Met onze weckketel, een inmaakpan, potties en een geïllustreerde inleiding op de geschiedenis en theorie van het inmaken. Warm geholpen door de crew van Het Kasteel werd het een succes! We vertelden, gaven innige inmaaktips, stoomden appelsap van de lokale appels en maakten peren in azijn met specerijen in. Bovenal hadden we enige gesprekken met de mensen die langskwamen. En leerden wij zo nog een oude inmaaktruc van een mevrouw:

haar oma was verpleegster en stampte voor het maken van jam altijd aspirientjes fijn. Bovenop de vers ingekookte jam legde zij standaard een laagje van de fijngestampte aspirientjes. Dat voorkwam dat er iets in ging groeien ook als het proces niet helemaal goed was gegaan. Voor het eten van de jam schepte je dat laagje van de jam af, vertelde ze. En kreeg je praktisch geen aspirientjes binnen. Voila!

Wij hadden m nog nooit gehoord. Eerlijk gezegd weten we ook niet of we dit nou met ons hand op ons inmaakhart aanraden. Maar een mooi stukje inmaakgeschiedenis is het wel! Daarop proostend met een zalig rood wijntje sloten we af bij het bezoekwaardige Grand Cafe Groeneveld. Dank aan eenieder voor un apres midi au Chateau!

Social Share Toolbar
Posted in Uncategorized | Leave a comment